Managen met gezond boerenverstand is zo gek nog niet
Manager worden was voor menigeen de ultieme carrièrewens. Een manager had status en aanzien. Een manager verdient meer geld.
Sinds een paar jaar is er een opmerkelijke kanteling aan het optreden. Er is heel veel kritiek op managers.
Fusies leiden vaak niet tot het gewenste resultaat. In veel gevallen is er zelfs sprake van een mislukking. Hierop zijn weinig uitzonderingen. Ik praat dan wel over fusies tussen bedrijven of instellingen. Op een ander terrein heb ik een fusie (of is het een hecht samenwerkingsverband?) gevonden die wel bijzonder succesvol is. Ook deze fusie heeft te maken met management. Het is de fusie tussen Angst en Illusie. Tot mijn grote verdriet is dit een enorm succesvolle samenwerking.
En omdat meten weten is, meten we ons suf. We rekenen alles door, we rekenen alles uit, we drukken alles uit in geld en daarop baseren we onze beslissingen.
En wat doen we met de dingen die we niet zo gemakkelijk kunnen meten? Soms is er nog wel eens iets met scenario’s. Maar daar houdt men niet zo van, want dat is koffiedik kijken. Of, zoals ik laatst iemand hoorde zeggen: waarom doeken we het CPB niet op, want ze zitten er toch altijd naast. Doet me denken aan de aan Mark Twain toegerekende uitspraak: “Voorspellen is altijd moeilijk, vooral als het over de toekomst gaat”.
